GRANDFOODING.PL -Przepisy Kulinarne, menu, kuchenne sztuczki, szkoła gotowania

Friday
Dec 19th
Text size
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Cytryniany sodu - E331

Email Drukuj
Ocena użytkowników: / 3
SłabyŚwietny 

E331 (i) cytrynian monosodowy

E331 (ii) cytrynian disodowy

E331 (iii) cytrynian trisodowy, cytrynian trójsodowy


Pochodzenie:
Sole sodowe kwasu cytrynowego znajdują się w każdym żywym organizmie i pełnia ważną funkcję w procesach metabolicznych w każdej komórce ciała. W wysokich stężeniach znajdują się w owocach cytrusowych, kiwi, truskawkach i wielu innych produktach. Na skalę rynkową produkowane są z melasy za pomocą pleśni Aspergillus Niger.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas cytrynowy pełni wiele funkcji - podwyższa aktywność wielu przeciwutleniaczy, ale sam nim nie jest. Wykorzystywany jest głównie jako regulator kwasowości oraz jako składnik aromatów. Wzmacnia strukturę żelu w marmoladach oraz redukuje enzymatyczne brunatnienie owoców i produktów owocowych.

Produkty:
Szeroka gama produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Kwas cytrynowy i cytryniany są naturalnymi składnikami ciała. Ulegają rozkładowi i są przyswajane przez organizm bez żadnych efektów ubocznych. Rzadko zdarzają się reakcje pseudo- alergiczne (nietolerancje). Osoby z nietolerancją powinny unikać spożywania wszelkich miękkich owoców, jagód i wytwarzanych z nich produktów. Kwas cytrynowy nie powoduje raka (zobacz także: Rakotwórczość kwasu cytrynowego).

Ograniczenia żywieniowe:
Kwas cytrynowy i cytryniany mogą być spożywane przez wszystkie grupy religijne, wegan i wegetarian. Kwas cytrynowy nie wywołuje żadnych reakcji alergicznych, u osób które są uczulone na pomarańcze czy inne owoce cytrusowe. Jest pozyskiwany z cukru, a nie z owoców.

food-info.net

 

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
Odśwież

  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    pochodzenie:
    uzyskiwany z piasku.

    Funkcje i cechy charakterystyczne:
    Używany jako środek przeciwzbrylający, aby usunąć białka i drożdże w piwie i produkcji wina oraz jako środek hamujący powstawanie piany.

    produkty:
    Wiele produktów sypkich

    Zobacz jakie produkty zawierają: dwutlenek krzemu / krzemian wapnia

    Dopuszczalne dzienne spożycie (ADI):
    Brak danych


    Efekty uboczne:
    Nie są znane

    Ograniczenia żywieniowe:
    Brak. E551 może być używany przez wszystkie grupy religijne, wegetarian i wegan

     

     

    food-info.net

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    E452 (i) Polifosforan sodowy (wcześniej E450 c(i))
    E452 (ii) Polifosforan potasowy (wcześniej E450(ii))
    E452 (iii) Polifosforan sodowo-wapniowy
    E452 (iv) Polifosforan wapnia (również E544)
    E452 (v) Polifosforan amonowy (wcześniej E450c(i))


    Pochodzenie:
    Sole sodowe, potasowe i wapniowe kwasu fosforowego. Wytwarzane syntetycznie z odpowiednich węglanów i kwasu fosforowego.

    Funkcje i cechy charakterystyczne:
    Substancje maskujące jony (wiążą metale), stabilizatory i emulgatory. Również jako substancje wiążące wodę podczas procesów przetwórczych i przechowywania.

    Produkty:
    Wiele różnych produktów . Zobacz jakie produkty zawierają Polifosforany.

    Dopuszczalne dzienne spożycie:
    Maksymalnie 70 mg/kg masy ciała (wszystkie dodatki do żywności zawierające fosforany-łącznie).

    Efekty uboczne:
    Brak, jeśli stosowane w żywności. Wysokie stężenia fosforanów mogą zakłócać niektóre procesy metaboliczne, ponieważ fosforan odgrywa ważną rolę w ogólnym metabolizmie.

    Ograniczenia żywieniowe:
    Brak; E452 mogą spożywać wszystkie grupy religijne oraz weganie i wegetarianie.

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    E503(i) Węglan amonu
    E503(ii) Wodorowęglan amonu

    Pochodzenie:
    Wytwarzany z siarczanu amonu oraz węglanu wapnia, naturalnych minerałów.

    Funkcje i cechy charakterystyczne:
    Regulator kwasowości, związek zasadowy, substancja spulchniająca.

    Produkty:
    Wiele różnych produktów. Zobacz jakie produkty w naszej bazie zawierają węglan lub wodorowęglan amonu

    Dopuszczalne dzienne spożycie:
    Nie określono.

    Efekty uboczne:
    Brak, poza ewentualnym wytwarzaniem gazów w żołądku po jedzeniu.

    Ograniczenia żywieniowe:
    Brak. E503 mogą spożywać wszystkie grupy religijne oraz weganie i wegetarianie.

     

    food-info.net 

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    Barwniki azowe należą do barwników syntetycznych zawierających w swej strukturze grupę azową, -N=N-. Grupa azowa nie występuje w naturalnych związkach. Większość barwników azowych zawiera jedną grupę azową, a niektóre dwie (disazo) lub trzy (trisazo).

    Barwniki azowe stanowią około 60-70% wszystkich barwników stosowanych w przemyśle spożywczym i tekstylnym. Teoretycznie, barwniki azowe mogą być wytwarzane w pełnych kolorach tęczy, choć bardziej rozpowszechnione są barwniki żółte/czerwone niż niebieskie/brązowe.

    Różne, głównie aromatyczne, boczne grupy zlokalizowane wokół wiązania azo, umożliwiają stabilizację grupy N=N i powodują, że stają się związkiem rozszerzającym przesunięcia chemiczne.

    Powoduje to także zabarwienie tych związków, co wynika z faktu, że związki uczestniczące w reakcji przesunięcia lub sprzęgania często absorbują widzialne częstości promieniowania. Aromatyczne azo związki (R = R' = związek aromatyczny) są zwykle trwałe i cechują się silną jaskrawą barwą.

    Do wytworzenia barwnika azowego wymagane są dwa związki organiczne – składnik diazo i składnik wiążący. Ponieważ oba składniki mogą być znacząco modyfikowane, w rezultacie można uzyskać ogromną liczbę barwników, szczególnie wtedy, gdy cząsteczki wyjściowe są łatwo dostępne i tanie. Ponadto, prostota reakcji sprawia, że łatwo jest powiększyć skalę procesu otrzymywania barwnika. Niewielkie jest także zapotrzebowanie energii reakcji, gdyż zachodzi ona w temperaturze zbliżonej do otoczenia. Szkodliwość procesu na środowisko jest niewielka, ponieważ reakcje zachodzą w wodzie, która jest dostępna, tania, łatwa do oczyszczenia i pozbycia się. Wymienione czynniki powodują, że wytwarzanie barwników azowych jest bardzo tanie.

    Trwałość barwników azowych jest większa niż naturalnych barwników żywności. Barwniki azowe są trwałe w pełnym zakresie pH charakterystycznym dal żywności, są niewrażliwe na ciepło i nie blakną pod wpływem światła lub tlenu. Cechy te czynią je przydatne do barwienia prawie każdego produktu żywnościowego. jedyną wadą jest to, że barwniki azowe są nierozpuszczalne w tłuszczu. W ten sposób olej można zabarwić tylko wtedy, gdy barwniki azowe zostaną przyłączone do cząsteczki tłuszczu, lub gdy zostaną rozdyspergowane w postaci bardzo małych cząstek.

     


    Toksyczność

    Ostre zatrucia barwnikami azowymi według definicji zawartej w przepisach Unii Europejskiej, należą do rzadkości. Spożywając produkty żywnościowe zawierające barwniki azowe nie ma ryzyka przekroczenia bezpośredniej, toksycznej dawki tych związków. Większość barwników azowych (stosowanych w żywności i wyrobach tekstylnych) posiada wielkość LD 50 mieszczącą się w zakresie 250-2,000 mg/kg masy ciała. Spożyta jednorazowo, śmiertelna dawka barwników azowych wynosi zatem kilkaset gramów. Ponieważ barwniki azowe rozpuszczają się w wodzie, nie akumulują się w organizmie, lecz są metabolizowane w wątrobie i wydalane w moczu. Barwniki azowe mają bardzo dużą intensywność zabarwienia i w barwionej żywności ich zawartość nie przekracza mg/kg produktu. Aby nastąpiło zatrucie, przeciętny dorosły konsument musiałby spożyć ponad 100 kg produktów barwionych barwnikami azowymi w ciągu jednego dnia.

    Niemniej jednak, ze względu na skutki uboczne niektóre barwniki azowe nie są dozwolone do stosowania w żywności. Nie wynika to jednak z cech samego barwnika, lecz z produktów ich degradacji.

    Wiązanie azowe jest najbardziej nietrwałą częścią cząsteczki barwnika i u ssaków, w tym u człowieka, może łatwo ulec rozkładowi enzymatycznemu. Wiązanie azowe może zostać zredukowane i rozerwane i w rezultacie cząsteczka barwnika dzieli się na dwie części. Reakcja następuje w obecności enzymu azoreduktazy. Enzym ten jest niespecyficzny, występuje w różnych mikroorganizmach (np. w bakteriach jelitowych) i u ssaków.

    Azoreduktazy o zróżnicowanej aktywności, występują u ssaków w różnych organach wewnętrznych, jak wątroba, nerki, płuca, serce, mózg, śledziona i tkanka mięśniowa. Największą aktywność enzymatyczną wykazują azoreduktazy wątroby i nerek.

    Po rozerwaniu wiązania azowego, jeden ze składników - aromatyczne aminy absorbują się w jelitach i są wydalane w moczu. Jednakże, na metabolizm i wydalanie barwników azowych ma wpływ ich polarność. Sulfonowanie barwników azowych zmniejsza ich toksyczność poprzez poprawę wydalania barwnika i jego metabolitów w moczu. Barwniki sulfonowane, szczególnie związki mono-, di- oraz trisulfonowane są dopuszczone na całym świecie do stosowania w żywności, w kosmetykach oraz w lekarstwach doustnych.

    Niektóre barwniki nie są dozwolone do barwienia żywności, ponieważ stwierdzono mutagenne i rakotwórcze działanie kilku produktów ich degradacji

     


    Nadpobudliwość

    Istnieje pogląd, że niektóre barwniki żywności zwiększają, a nawet powodują nadpobudliwość u dzieci. Pogląd ten dotyczy szczególnie barwników azowych. Badania nad wpływem barwników azowych na nadpobudliwość trwają od 1970 roku. W większości tych badań nie postawiono wniosków, a kilka z nich było sprzecznych. Główną wadą wykonanych badań był brak jasnych wyróżników nadpobudliwości, oraz to, że w wielu przypadkach korzystano z opinii rodziców. Opinie rodziców są często stronnicze, co utrudnia interpretację wyników. Ponadto, w kilku badaniach wskazujących na nadpobudliwość w oparciu o opinie rodziców, nie przedstawiono żadnych wyników bazując na wskaźnikach fizjologicznych. Typowym przykładem jest ostatnia publikacja Bateman et al. (patrz spis literatury poniżej) z 2004 roku, oraz reakcja na ten artykuł opublikowana w czasopiśmie Lancet (spis literatury poniżej). W większości badań nie wykazano wpływu czystych barwników azowych, zaś najsilniejsze skutki obserwowano u dzieci, którym podawano barwniki azowe i kwas benzoesowy.

    Jak dotąd nie dowiedziono, że barwniki stosowane w żywności (zarówno azowe, syntetyczne, jak i naturalne) mają jakikolwiek wpływ na nadpobudliwość i zespół ADHD, ale nie dowiedziono także że tego wpływu brak. Najbardziej mocne dowody, przedstawione w latach 80-tych, nie wyglądają na wartościowe. Nie można jednak całkowicie wykluczyć wpływu barwników na pewne wrażliwe grupy dzieci.

     


    Alergie

    Barwniki azowe stosowane w żywności nie powodują reakcji alergicznych. Wiele barwników azowych używanych w przemyśle tekstylnym może wywoływać nadwrażliwość skóry i alergię, lecz nie są one stosowane w przetwórstwie żywności.

    Barwniki azowe są zbyt małe aby wpływać wprost na układ odpornościowy, przez co nie wywołują bezpośredniej reakcji alergicznej. Jednakże niektóre z nich, szczególnie tetrazyna, mogą zwiększać wrażliwość na inne związki (miedzy innymi na wiele lekarstw). Jednocześnie, tetrazyna (prawdopodobnie także niektóre inne barwniki azowe) może wywołać objawy alergiczne u osób cierpiących na astmę i podobne choroby.

    Dokładny mechanizm wzmożonej podatności na reakcję alergiczną lub atak astmy pod wpływem tetrazyny, jest wciąż nie w pełni poznany.

     



    Barwniki azowe stosowane w żywności

    • E102 : Tartrazyna
    • E107 : Żółcień 2G
    • E110 : Żółcień pomarańczowa
    • E122 : Azorubina
    • E123 : Amarant
    • E124 : Czerwień koszelinowa
    • E129 : Czerwień Allura
    • E151 : Czerń brylantowa
    • E154 : Brąz FK
    • E155 : Brąz HT
    • E180 : Czerwień litolowa

     

    Food-Info.net

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    Syntetyczny stabilizator i emulgator. Stosowany do produkcji aromatyzowanych, bezalkoholowych, mętnych napojów i wyrobów cukierniczych. Brak wystarczających danych. Niemożliwe jest obecnie wydanie wiążącej opinii

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    Żółcień żywnościowa 3, CI 15985

    Pochodzenie:
    Syntetyczny barwnik azowy.

    Funkcja i opis:
    Barwi żywność na żółto, bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie.

    Produkty:
    Różne

    Dzienne spożycie:
    Do 2.5 mg/kg masy ciała.

    Efekty uboczne:
    E110 jest barwnikiem azo, zatem może wywołać reakcje u osób z nietolerancja na salicylany. Dodatkowo, uwalnia histaminę i może wzmóc objawy u astmatyków. W połączeniu z benzoesanami może powodować nadpobudliwość u dzieci.

    Ograniczenia dietetyczne:
    Brak; E110 może być spożywana przez wyznawców wszystkich religii, wegan i wegetarian.

     

    food-info.net

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    Pochodzenie:
    Naturalny polisacharyd, wytwarzany z nasion drzewa (Cyamopsis tetragonolobus), rosnącego w Indiach i Pakistanie.

    Funkcje i cechy charakterystyczne:
    Środek zagęszczający, stabilizator i emulgator.

    Produkty:
    Wiele różnych produktów.

    Dopuszczalne dzienne spożycie:
    Nie określono.

    Efekty uboczne:
    Nieznane, jeśli stosowana zgodnie z zaleceniami. W wysokich stężeniach może powodować wzdęcia (podobnie jak w przypadku innych, nietrawionych polisacharydów) powodowane fermentacją przez mikroflorę jelitową.

    Ograniczenia żywieniowe:
    Żadne; guma guar może być spożywana przez wszystkie grupy religijne oraz wegan i wegetarian.

    food-info.net

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    Pochodzenie:
    Naturalny polisacharyd, wytwarzany z drzewa Acacia senegal rosnącego w tropikalnej Afryce.

    Funkcje i cechy charakterystyczne:
    Środek zagęszczający, stabilizator i emulgator.

    Produkty:
    Wiele różnych produktów.

    Dopuszczalne dzienne spożycie:
    Nie określono.

    Efekty uboczne:
    Nieznane, jeśli stosowana zgodnie z zaleceniami. W wysokich stężeniach może powodować wzdęcia (podobnie jak w przypadku innych, nietrawionych polisacharydów) powodowane fermentacją przez mikroflorę jelitową.

    Ograniczenia żywieniowe:
    Żadne; guma arabska może być spożywana przez wszystkie grupy religijne oraz wegan i wegetarian.

    Food-Info.net

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    E420 (i) Sorbitol
    E420 (ii) Syrop sorbitolowy

    Pochodzenie:
    Naturalnie występujący alkohol wielowodorotlenowy, występujący w owocach np. jabłkach, czereśniach i winogronach. Na skalę handlową jest produkowany z glukozy.

    Funkcje i cechy charakterystyczne:
    Stabilizator, słodzik niskokaloryczny, substancja wypełniająca, itp.

    Produkty:
    Wiele wyrobów piekarskich i cukierniczych.

    zobacz jakie produkty zawierają Sorbitol

    Dopuszczalne dzienne spożycie:
    Nie ma ograniczeń dla stosowania E 420; jednakże zabronione jest podawanie tej substancji niemowlętom poniżej 1 roku życia, ponieważ może spowodować ostrą biegunkę.

    Efekty uboczne:
    Sorbitol jest częściowo absorbowany i metabolizowany przez organizm tak jak fruktoza, pozostała część ulega fermentacji w jelicie grubym. Podczas fermentacji wytwarzane są gazy, które mogą powodować wzdęcia. U osób z wrażliwych na ten środek, może działać substancja przeczyszczająca. Zwykle nie występują żadne efekty uboczne; niemniej niektóre osoby mogą mieć objawy nietolerancji już po spożyciu 5 gramów sorbitolu. Niepożądane skutki pojawiają się po spożyciu ok. 25-30 gramów sorbitolu w pojedynczej dawce, co znacznie przewyższa ilości zwykle stosowane w produktach spożywczych. 

    Ograniczenia żywieniowe:
    Żadne, E420 może być spożywany przez wszystkie grupy religijne oraz wegan i wegetarian. Nazwa „alkohol wielowodorotlenowy” może okazać się myląca. E420 nie zawiera alkoholu (etanolu).

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    E472a Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem octowym
    E472b Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem mlekowym
    E472c Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem cytrynowym
    E472d Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem winowym
    E472e Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem mono- i diacetylowinowym
    E472f Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane mieszaniną kwasu octowego i winowego


    Pochodzenie:
    Estry syntetycznych tłuszczów, wytwarzanych z glicerolu, naturalnych kwasów tłuszczowych i kwasów organicznych (octowego, mlekowego, winowego, cytrynowego). Syntetyczne tłuszcze, wytwarzane z glicerolu i naturalnych kwasów tłuszczowych, głównie pochodzenia roślinnego, ale również tłuszczów zwierzęcych. Produkt końcowy to przeważnie mieszanina różnych substancji, o składzie zbliżonym do częściowo strawionego naturalnego tłuszczu, estryfikowanego naturalnym kwasem.

    Funkcje i cechy charakterystyczne:
    Emulgator i stabilizator.

    Produkty:
    Wiele różnych produktów.  Jakie produkty zawierają E472?

    Dopuszczalne dzienne spożycie:
    Nie określone, poza dopuszczalną dawką dla kwasu winowego (E472d-f) wynoszącą 30 mg/kg masy ciała.

    Efekty uboczne:
    Brak; substancja jest najpierw trawiona do pojedynczych kwasów i tłuszczów. Organizm metabolizuje wszystkie składniki w ten sam sposób jak naturalne kwasy i tłuszcze. Substancje wchodzące w skład E472 są wytwarzane przez organizm w sposób naturalny, podczas procesu trawienia naturalnych tłuszczów.

    Ograniczenia żywieniowe:
    Pomimo, że w produkcji E472 wykorzystywane są głównie oleje roślinne, zdarza się, że stosowane są także tłuszcze zwierzęce (również wieprzowe). Niektóre grupy jak np. weganie, Muzułmanie czy Żydzi muszą unikać tych produktów. Jedynie producent tych dodatków może udzielić dokładnych informacji na temat pochodzenia kwasów tłuszczowych. Kwasy tłuszczowe pochodzenia roślinnego i zwierzęcego są chemicznie identyczne.

     

    Food-info.net

    Więcej…

Szukaj przepisu

dodaj-przepis