GRANDFOODING.PL -Przepisy Kulinarne, menu, kuchenne sztuczki, szkoła gotowania

Wednesday
Sep 17th
Text size
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Cytryniany sodu - E331

Email Drukuj
Ocena użytkowników: / 3
SłabyŚwietny 

E331 (i) cytrynian monosodowy

E331 (ii) cytrynian disodowy

E331 (iii) cytrynian trisodowy, cytrynian trójsodowy


Pochodzenie:
Sole sodowe kwasu cytrynowego znajdują się w każdym żywym organizmie i pełnia ważną funkcję w procesach metabolicznych w każdej komórce ciała. W wysokich stężeniach znajdują się w owocach cytrusowych, kiwi, truskawkach i wielu innych produktach. Na skalę rynkową produkowane są z melasy za pomocą pleśni Aspergillus Niger.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas cytrynowy pełni wiele funkcji - podwyższa aktywność wielu przeciwutleniaczy, ale sam nim nie jest. Wykorzystywany jest głównie jako regulator kwasowości oraz jako składnik aromatów. Wzmacnia strukturę żelu w marmoladach oraz redukuje enzymatyczne brunatnienie owoców i produktów owocowych.

Produkty:
Szeroka gama produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Bez ograniczeń.

Efekty uboczne:
Kwas cytrynowy i cytryniany są naturalnymi składnikami ciała. Ulegają rozkładowi i są przyswajane przez organizm bez żadnych efektów ubocznych. Rzadko zdarzają się reakcje pseudo- alergiczne (nietolerancje). Osoby z nietolerancją powinny unikać spożywania wszelkich miękkich owoców, jagód i wytwarzanych z nich produktów. Kwas cytrynowy nie powoduje raka (zobacz także: Rakotwórczość kwasu cytrynowego).

Ograniczenia żywieniowe:
Kwas cytrynowy i cytryniany mogą być spożywane przez wszystkie grupy religijne, wegan i wegetarian. Kwas cytrynowy nie wywołuje żadnych reakcji alergicznych, u osób które są uczulone na pomarańcze czy inne owoce cytrusowe. Jest pozyskiwany z cukru, a nie z owoców.

food-info.net

 

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
Odśwież

  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    Syntetyczny stabilizator i emulgator. Stosowany do produkcji aromatyzowanych, bezalkoholowych, mętnych napojów i wyrobów cukierniczych. Brak wystarczających danych. Niemożliwe jest obecnie wydanie wiążącej opinii

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    E120 (i) Karmina
    E120 (ii) Ekstrakt koszenili
    CI 75470

    Pochodzenie:
    Naturalny, czerwony barwnik żywności wyizolowany z owadów Coccus cacti, żyjących na różnych gatunkach sukulentów. E120 (i) jest czystym barwnikiem, podczas gdy E120 (ii) jest surowym ekstraktem.

    Funkcje i cechy charakterystyczne:
    Czerwony barwnik żywności. Bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie.

    Produkty:
    Występuje w wielu produktach.

    zobacz jakie produkty zawierają: Koszenila, Karmin, Kwas karminowy

    Dopuszczalne dzienne spożycie:
    Do 5 mg/kg masy ciała.

    Efekty uboczne:
    Brak efektów ubocznych w stężeniach używanych w żywności. Wzrastająca aktywność ruchowa została odnotowana w kilku przypadkach. Powiązanie z alergią jest dobrze znane gdy substancja ta jest używana w kosmetykach.

    Ograniczenia żywieniowe:
    Ponieważ jest to ekstrakt z owadów, E120 nie może być spożywany przez wegan i wegetarian a także przez niektóre ugrupowania religijne.

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    Pochodzenie:
    Naturalnie występujący gaz. Wchodzi w skład powietrza i jest produkowany w procesach metabolicznych.

    Funkcje i cechy charakterystyczne:
    Używany w napojach gazowanych, a także podczas pakowania w zmodyfikowanej atmosferze oraz jako propelent (gaz pędny) w instalacjach.

    Produkty:
    Napoje gazowane, żywność w opakowaniach, śmietanka.


    Dopuszczalne dzienne spożycie:
    Bez ograniczeń.

    Efekty uboczne:
    Brak znanych efektów ubocznych po spożyciu.

    Ograniczenia żywieniowe:
    Brak; dwutlenek węgla może być spożywany przez osoby wszystkich wyznań religijnych, wegetarian i wegan.

     

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    E141 (i) Miedziowe chlorofili
    E141 (ii) Sodowe lub potasowe sole kompleksów miedziowych chlorofili
    CI 75810

    Pochodzenie:
    Syntetyczne miedziowe kompleksy chlorofili (E140) są naturalnym zielonym barwnikiem, który występuje we wszystkich roślinach i glonach. E141 na skale produkcyjna otrzymywany jest z pokrzywy, traw i lucerny. Podczas chemicznej de-estryfikacji chlorofilu, wytwarzane są feofityny.

    Funkcja i opis: 
    Barwi żywność na zielono. E141 (i) jest rozpuszczalny w wodzie, a E141 (ii) jest rozpuszczalny w oleju.

    Produkty:
    zobacz jakie produkty zawierają Miedziowe kompleksy chlorofili

    Dzienne spożycie:
    Do 15 mg/kg masy ciała.

    Efekty uboczne:
    Nie są znane. Miedz jest uwalniana w czasie ogrzewania E141; jakkolwiek, miedz zawarta w tym związku nie osiąga stężenia toksycznego.

    Wymagania dietetyczne:
    Brak; E141 może być spożywane przez wszystkie grupy religijne, wegan i wegetarian.

     

    food-info.net 

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    E160a (i): karotenoidy (mieszanina)
    E160a (ii): β-karoten


    Pochodzenie:
    Naturalny barwnik wydzielany z kilku roślin; do celów przemysłowych uzyskiwany jest z marchwi. Karotenoidy występują jako izomery, składające się z wielu chemicznie identycznych, ale stereochemicznie różnych części składowych. Rzeczywisty skład jest uzależniony od gatunku rośliny.

    Funkcje i cechy charakterystyczne:
    Nierozpuszczalne w wodzie barwniki żywności o barwie od żółtej do pomarańczowej, zależnie od rozpuszczalnika użytego przy ekstrakcji.

    Produkty:
    Zobacz jakie produkty zawierają karotenoidy.
    Dopuszczalne dzienne spożycie:
    Do 5 mg/kg masy ciała dla E160a (i), podczas gdy dla pozostałych związków dzienne spożycie nie jest określone.

    Efekty uboczne:
    Nieznane w stężeniach występujących w żywności. Wysokie stężenie wywołuje żółty koloryt skóry. Karoten jest źródłem witaminy A (2 części karotenu równają się jednej części witaminy A), dlatego też wysokie stężenie będzie wywoływało objawy zatrucia witaminą A.

    Ograniczenia żywieniowe:
    Brak; E160a może być spożywany przez osoby wszystkich wyznań religijnych, wegan i wegetarian.

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    Pochodzenie:
    Naturalny polisacharyd, wytwarzany z drzewa Acacia senegal rosnącego w tropikalnej Afryce.

    Funkcje i cechy charakterystyczne:
    Środek zagęszczający, stabilizator i emulgator.

    Produkty:
    Wiele różnych produktów.

    Dopuszczalne dzienne spożycie:
    Nie określono.

    Efekty uboczne:
    Nieznane, jeśli stosowana zgodnie z zaleceniami. W wysokich stężeniach może powodować wzdęcia (podobnie jak w przypadku innych, nietrawionych polisacharydów) powodowane fermentacją przez mikroflorę jelitową.

    Ograniczenia żywieniowe:
    Żadne; guma arabska może być spożywana przez wszystkie grupy religijne oraz wegan i wegetarian.

    Food-Info.net

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    E452 (i) Polifosforan sodowy (wcześniej E450 c(i))
    E452 (ii) Polifosforan potasowy (wcześniej E450(ii))
    E452 (iii) Polifosforan sodowo-wapniowy
    E452 (iv) Polifosforan wapnia (również E544)
    E452 (v) Polifosforan amonowy (wcześniej E450c(i))


    Pochodzenie:
    Sole sodowe, potasowe i wapniowe kwasu fosforowego. Wytwarzane syntetycznie z odpowiednich węglanów i kwasu fosforowego.

    Funkcje i cechy charakterystyczne:
    Substancje maskujące jony (wiążą metale), stabilizatory i emulgatory. Również jako substancje wiążące wodę podczas procesów przetwórczych i przechowywania.

    Produkty:
    Wiele różnych produktów . Zobacz jakie produkty zawierają Polifosforany.

    Dopuszczalne dzienne spożycie:
    Maksymalnie 70 mg/kg masy ciała (wszystkie dodatki do żywności zawierające fosforany-łącznie).

    Efekty uboczne:
    Brak, jeśli stosowane w żywności. Wysokie stężenia fosforanów mogą zakłócać niektóre procesy metaboliczne, ponieważ fosforan odgrywa ważną rolę w ogólnym metabolizmie.

    Ograniczenia żywieniowe:
    Brak; E452 mogą spożywać wszystkie grupy religijne oraz weganie i wegetarianie.

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    Wprowadzenie

    Glutaminian sodu, znany także jako MSG lub E621 est wykorzystywany jako substancja wzmacniający smak w wielu rodzajach produktów spożywczych. Kwas glutaminowy, podobnie jak sole kwasu glutaminowego inne niż MSG, jak np. glutaminian potasu, mają te same właściwości. Glutaminian nadaje żywności charakterystyczny smak zwany ‘umami', który został określony przez naukowców jako piaty podstawowy smak obok słodkiego, kwaśnego, słonego i gorzkiego. Glutaminian jest głównym składnikiem białek i jest obecny w większości naturalnych produktów spożywczych takich jak mięso, drób, owoce morza, warzywa i mleko. Naturalnie występujący glutaminian jest tradycyjnie wykorzystywany by nadawać smak umami.

    W przeszłości kilka sporadycznych raportów wykazało, że glutaminian wywołuje niekorzystne objawy fizjologiczne jak drętwienie, osłabienie i palpitację. Nazwano to ‘syndromem chińskiej restauracji'. Jednakże, w badaniach z użyciem ślepych prób i podawaniem placebo nie udało się naukowo potwierdzić (np. stosowanie placebo), że te objawy są rzeczywiście wywołane spożyciem glutaminianu.

    Wielkość dawki glutaminianu stosowanego w żywności gotowej do spożycia, mieści się w zakresie od 0,1% do 0,8%. Wielkość ta jest zbliżona do zawartości glutamininanu w daniach przygotywywanych tradycyjnymi metodami. Smak glutaminianu jest samo-ograniczający. Oznacza to, że jeśli określona ilość zostanie dodana do potrawy, dodawanie większych ilości nie zmieni znacząco jej smaku bądź go nie pogorszy. Aby lepiej wyjaśnić, co to jest glutaminian, tekst poniżej zawiera odpowiedzi na często zadawane pytania. Zamieszczono także informację o tym, jak na opakowaniach oznakowany jest glutaminian i inne środki wzmacniające smak.

    Pochodzenie i funkcja w organizmie

    Glutaminian sodu jest solą kwasu glutaminowego. Kwas glutaminowy to jeden z 20 aminokwasów tworzących białka. Z żywieniowego punktu widzenia jest on ‘zbędnym” aminokwasem, co oznacza, że nasz organizm może go sam wytwarzać.

    W żywności, podobnie jak w tkankach, kwas glutaminowy występuje w dwóch formach: ‘związanej', gdy jest połączony z innym aminokwasem tworząc białko, bądź ‘wolnej' gdy występuje jako pojedynczy aminokwas. Tylko kwas glutaminowy w postaci wolnej ma właściwości wzmacniające smak.

    Niedawne badania wykazały, że glutaminian pozyskany z naturalnych produktów jest głównym źródłem energi w jelitach. Jelita mają tak ogromne zapotrzebowanie na glutaminian, że tylko 4 % glutaminianu spożytego z żywnością trafia do innych organów człowieka. Oznacza to także, że organizm musi wytworzyć jego niezbędną ilość.

    Każda postać glutaminianu w żywności, zarówno wolna, związana z białkami lub będąca dodatkiem, ulega przemianie w jelitach do wolnego glutaminianu i jest wykorzystana do wytwarzania energii w jelitach. Glutaminian pełni także funkcję neurotransmitera w mózgu człowieka. Jednakże bariera krew-mózg, która chroni układ nerwowy przed dostępem niepożądanych substancji uniemożliwia wnikanie glutaminianu do mózgu. Z tego powodu mózg syntetyzuje glutaminian z glukozy i innych aminokwasów.

    Glutaminian pełni ważne funkcje metaboliczne, stanowi substrat w syntezie białka, jest prekursorem glutaminy, pomaga w transporcie azotu, itp.

    Występowanie i produkcja

    Glutaminian występuje naturalnie w wielu rodzajach produktów spożywczych. Występuje w mięsie, rybach, warzywach i produktach zbożowych w formie związanej z białkiem oraz w pomidorach, mleku, ziemniakach, sosie sojowym oraz w wielu rodzajach sera w formie wolnej.

    Poza występowaniem w formie naturalnej, gluminian może być celowo dodawany do żywności. Często jest stosowany do zup, sosów, czipsów i produktów spożywczych typu przekąsek.

    Wiele azjatyckich potraw posiada charakterystyczny smak glutaminianu, który pochodzi zarówno z sosów sojowych lub rybnych, bądź jest specjalnie dodawany jako środek wzmacniający smak. W kuchni włoskiej glutaminian pochodzący z sera oraz pomidorów nadaję potrawom smakowitość. Glutaminian wydobywa oryginalny smak potrawy i sprawia, że jest bardziej apetyczna.

    Produkcja glutaminianu sodu na skalę handlową rozpoczęła się w roku 1909. W przeszłości był wytwarzany poprzez hydrolizę naturalnego białka np. pszenicznego i sojowego. Obecnie, produkcja glutaminianu sodu opiera się na fermentacji bakteryjnej. Bakterie (Corynebacterium glutamicus) są hodowane na płynnej pożywce zawierającej cukry, melasę lub skrobię. Bakterie wytwarzają i wydzielają kwas glutaminowy do pożywki. Kwas glutaminowy jest następnie wydzielany przez filtrację, oczyszczany i zamieniany przez neutralizację do glutaminianu sodu. Po dodatkowym oczyszczaniu, krystalizacji i wysuszeniu, glutaminian sodu w postaci białego proszku jest stosowany jako substancja wzmacniająca smak.

    Produkty podobne

    Poza glutaminianem sodu, w produkcji żywności stosowane są inne substancje wzmacniające smak. Kilka z nich wytwarza się z kwasu glutaminowego, jak np: glutaminian potasu, diglutaminian wapnia, glutaminian monoamonowy oraz diglutaminian magnezu.

    Substancje wzmacniające smak, które nie są pochodnymi glutaminianu a posiadają te same cechy to: kwas guanylowy, guanylan disodowy, guanylan dipotasowy, guanylan wapnia, kwas inozynowy, inozynian disodowy, inozynian dipotasowy, inozynian wapnia, rybonukleotydy wapnia i rybonukleotydy disodowe.

    Substancje wzmacniające smak są umieszczane na liście składników na opakowaniach produktów spożywczych w następujący sposób: nazwa kategorii dodatku do żywności np. substancja wzmacniające smak, a następnie ich dokładna nazwa bądź numer E. Numery E substancji wzmacniających smak (E620 do E640) podano w tabeli poniżej.

    E620

    Kwas glutaminowy

    E621 Glutaminian sodu
    E622 Glutaminian potasu
    E623 Diglutaminian wapnia
    E624 Glutaminan monoamonowy
    E625 Diglutaminian magnezu
    E626 Kwas guanylowy
    E627 Guanylan dwusodowy
    E628 Guanylan dwupotasowy
    E629 Guanylan wapnia
    E630 Kwas inozynowy
    E631 Inozynian disodowy
    E632 Inozynian dipotasowy
    E633 Inozynian wapnia
    E634 Wapniowe pochodne 5'-rybonukleotydów
    E635 Dwusodowe pochodne 5'-rybonukleotydów
    E636 Maltol
    E637 Etylomaltol
    E640 Glicyna i jej sól sodowa

    Uwaga: E636 – E637 oraz E 640 są substancjami wzmacniającymi smak, ale nie mają tzw. smaku ‘umami'


    Efekty uboczne MSG

    Wiele lat temu opublikowano badania wskazujące, że chorzy na astmę oskrzelową mogą być narażeni na atak choroby po spożyciu glutaminianu potasu. Z tego powodu przeprowadzono wiele badań naukowych mających na celu wykazanie ewentualnego związku pomiędzy atakiem astmy i spożyciem glutaminianem sodu, a także w celu określenia czy spożywanie glutaminianu sodu może szkodzić zdrowiu. Nie wykazano istnienia związku pomiędzy astmą i MSG. W różnych badaniach, osoby odczuwające zwiększenie objawów astmy po spożyciu glutaminianu sodu oraz osoby, które nie skarżyły się na zwiększone dolegliwości, spożywały zarówno glutaminian sodu jak i placebo. Nie wykryto korelacji pomiędzy spożyciem glutaminianu sodu a atakami astmy.

    Badani reagowali na glutaminian sodu tak samo, jak na podawane im placebo. Można przypuszczać, że osoby, które uważały, że nie tolerują glutaminianu sodu, najprawdopodobniej były wrażliwe na inny składnika żywności.

    Podobne badania przeprowadzono wśród osób, które twierdziły, że cierpią na zawroty i bóle głowy oraz inne schorzenia o podłożu neurologicznym. Często dolegliwości te pojawiały się na skutek zwiększonej ilości sodu i odwodnienia organizmu (objawy przypominające nadużycie alkoholu). Nie znaleziono naukowo wyjaśnionego związku pomiędzy spożyciem MSG a wymienionymi objawami.

    Przegląd wielu badań oceniających wpływ glutaminianu sodu na zdrowie człowieka został opublikowany przez Raif et al., 2000. We wnioski końcowym stwierdzono, że w wyniku wielu badań można uznać, iż glutaminian sodu jest bezpiecznym dodatkiem do żywności. Badania epidemiologiczne i badania prowokacyjne nie dostarczyły wystarczającej liczby dowodów, aby uznać, że glutaminian sodu może wywołać niepożądane skutki zdrowotne. Niektóre badania wykazały, że bezpośrednie spożywanie dużych ilości glutaminianu sodu wywołuje subiektywne objawy u osób przekonanych, że są nadwrażliwi na ten związek. Niemniej objawy takie były rzadkie i krótkotrwałe i nie występowały, gdy glutaminian sodu był spożywany w żywności.

    Można zatem stwierdzić, że spożycie glutaminianu jest dla ludzi bezpieczne. Niemniej, odpowiednie oznakowanie produktów z dodatkiem MSG, umożliwia unikanie jego spożycia przez osoby nieufne.

    food-info.net

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    E472a Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem octowym
    E472b Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem mlekowym
    E472c Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem cytrynowym
    E472d Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem winowym
    E472e Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem mono- i diacetylowinowym
    E472f Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane mieszaniną kwasu octowego i winowego


    Pochodzenie:
    Estry syntetycznych tłuszczów, wytwarzanych z glicerolu, naturalnych kwasów tłuszczowych i kwasów organicznych (octowego, mlekowego, winowego, cytrynowego). Syntetyczne tłuszcze, wytwarzane z glicerolu i naturalnych kwasów tłuszczowych, głównie pochodzenia roślinnego, ale również tłuszczów zwierzęcych. Produkt końcowy to przeważnie mieszanina różnych substancji, o składzie zbliżonym do częściowo strawionego naturalnego tłuszczu, estryfikowanego naturalnym kwasem.

    Funkcje i cechy charakterystyczne:
    Emulgator i stabilizator.

    Produkty:
    Wiele różnych produktów.  Jakie produkty zawierają E472?

    Dopuszczalne dzienne spożycie:
    Nie określone, poza dopuszczalną dawką dla kwasu winowego (E472d-f) wynoszącą 30 mg/kg masy ciała.

    Efekty uboczne:
    Brak; substancja jest najpierw trawiona do pojedynczych kwasów i tłuszczów. Organizm metabolizuje wszystkie składniki w ten sam sposób jak naturalne kwasy i tłuszcze. Substancje wchodzące w skład E472 są wytwarzane przez organizm w sposób naturalny, podczas procesu trawienia naturalnych tłuszczów.

    Ograniczenia żywieniowe:
    Pomimo, że w produkcji E472 wykorzystywane są głównie oleje roślinne, zdarza się, że stosowane są także tłuszcze zwierzęce (również wieprzowe). Niektóre grupy jak np. weganie, Muzułmanie czy Żydzi muszą unikać tych produktów. Jedynie producent tych dodatków może udzielić dokładnych informacji na temat pochodzenia kwasów tłuszczowych. Kwasy tłuszczowe pochodzenia roślinnego i zwierzęcego są chemicznie identyczne.

     

    Food-info.net

    Więcej…
  • Porady i artykuły >> Wszystko o E-

    Food Brown 3, C.I. 20285

    Pochodzenie:
    Syntetyczny barwnik azowy.

    Funkcje i cechy charakterystyczne:
    Brązowy barwnik żywności, bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie.

    Produkty:
    Ograniczone użycie do cukierniczych i piekarskich produktów.

    zobacz produkty zawierające Brąz HT

    Dopuszczalne dzienne spożycie:
    Do 1,5 mg/kg masy ciała.

    Efekty uboczne:
    Ponieważ jest to barwnik azowy, to może wywoływać nietolerancję u ludzi nadwrażliwych na salicylany. Dodatkowo uwalnia on histaminę, dlatego też wzmacnia objawy astmy. W połączeniu z benzoesanem może wywoływać nadczynność u dzieci.

    Ograniczenia żywieniowe:
    Brak; E155 może być spożywany przez wszystkie grupy religijne, wegan i wegetarian.

     


    Food-Info.net

    Więcej…

Szukaj przepisu

dodaj-przepis